รับตายาย–ส่งตายาย และเทศกาลอื่น ๒๕๐๔–๒๕๓๕

ในบรรดาโอกาสที่ท่านพุทธทาสเทศน์ มีชุดหนึ่งที่ไม่ใช่วันสำคัญทาง ศาสนาระดับชาติ แต่เป็นประเพณีของคนภาคใต้ — วันรับตายายและวันส่งตายาย · ทะเบียนเก็บไว้ ๔๐ กัณฑ์ ระหว่าง ๒๕๐๔–๒๕๓๕ รวม ๓๘ ชม. ๒๖ นาที (นับเทศกาลอื่นที่เหลืออีกไม่กี่รายการรวมอยู่ด้วย)

ประเพณีที่ท่านอธิบายว่าทำไมต้องมี

กัณฑ์เก่าที่สุดของชุด (๒๕๐๔) ท่านไม่ได้เริ่มที่พิธี แต่เริ่มที่คำถามว่าประเพณี เกิดขึ้นได้อย่างไร

เป็นวันบำเพ็ญกุศลอุทิศแด่บูรพชนผู้ล่วงลับไปแล้ว พุทธบริษัทมีประเพณี ของตนเช่นนี้ … การที่จะเกิดมีประเพณีอย่างใดอย่างหนึ่งขึ้นนั้น ย่อมหมายว่ามีความจำเป็น อย่างใดอย่างหนึ่งเกิดขึ้นจนจะเป็นที่เสียหายแก่ประชาชน บรรพบุรุษของเราผู้มีปัญญา เฉลียวฉลาดจึงได้ตั้งประเพณีเหล่านี้ขึ้น

“อุปาทานัปปนูทนกถา” · เทศน์วันรับตายาย · ๑๗ กันยายน ๒๕๐๔ — กัณฑ์เก่าที่สุดของชุด

ชื่อกัณฑ์นั้นเองก็บอกแล้วว่าท่านจะพาไปทางไหน — ทะเบียนบันทึกวงเล็บกำกับไว้ว่า “ตายายมีตัวกู-ของกูน้อยกว่าลูกหลาน” · เป็นการใช้พิธีอุทิศส่วนกุศลเป็นทางเข้า ไปสู่เรื่องตัวกู–ของกู ซึ่งเป็นหัวข้อเดียวกับ ธรรมปาฏิโมกข์ ที่ท่านทำกับพระในวัด

รับ เลี้ยง ส่ง — สามวัน

ในกัณฑ์ของวันส่งตายายปีเดียวกัน ท่านอธิบายโครงของประเพณีนี้ไว้ด้วย และบอกว่าเป็นของถิ่นนี้

เป็นขนบธรรมเนียมประเพณีของพุทธบริษัททั้งหลาย ซึ่งนิยมกระทำกันอยู่ ในถิ่นนี้ โดยเฉพาะวันนี้เรามักจะเรียกกันว่าเป็นวันส่งตายาย … บรรพบุรุษของเราได้จัดวางระเบียบประเพณีอันนี้ไว้เป็นวันรับตายายและวันส่งตายาย บางแห่งก็มีเป็นสามวัน คือวันรับตายาย วันเลี้ยงด…

“อเสสนิโรธกถา” · เทศน์วันส่งตายาย · ๒ ตุลาคม ๒๕๐๔

คำว่า “วันเลี้ยง” ในเทปขาดหายไปกลางคำ — ถอดเสียงจบประโยคนั้นไว้แค่นั้น

กตัญญูเป็นทางเข้า ไม่ใช่ปลายทาง

ทุกอย่างที่กระทำในวันนี้เป็นไปเพื่ออุทิศแก่บุคคลเหล่านั้น จะเป็นการให้ทานก็ดี จะเป็นการรักษาศีลก็ดี จะเป็นการฟังธรรมเทศนาก็ดี สวดมนต์ภาวนาอย่างใดๆก็ดี ล้วนแต่จะทำไปเพื่อเป็นการอุทิศด้วยความระลึกนึกถึง บูรพชนผู้ล่วงลับไปแล้วทั้งสิ้น

“กรรม 4 ประการ” · เทศน์วันส่งตายาย ๒๕๐๙ — ทะเบียนไม่ระบุวัน

แล้วท่านก็เดินต่อไปเรื่องกรรม ๔ ประการ — คือใช้พิธีเป็นบันไดขั้นแรกแล้วขึ้นไป สู่หลักธรรม แบบเดียวกับที่ทำในทุกวันสำคัญ

เทศกาลอื่นที่รวมอยู่ในหน้านี้

นอกจากรับ–ส่งตายาย หน้านี้ยังรวมออกพรรษา · สงกรานต์ · ลอยกระทง และกัณฑ์ที่ทะเบียนตั้งชื่อว่า “เทศน์วัน…” อื่น ๆ ซึ่งแต่ละชุดมีไม่กี่รายการ — น้อยเกินจะเป็นบทความของตัวเอง แต่เป็นโอกาสประเภทเดียวกัน คือวันที่ชาวบ้าน มาวัดตามปฏิทิน ไม่ใช่คณะที่นัดมาอบรม

ปีที่มีบันทึก

จำนวนกัณฑ์รายปี (ในวงเล็บ):

๒๕๐๔ (๒) · ๒๕๐๕ (๒) · ๒๕๐๙ (๔) · ๒๕๑๑ (๒) · ๒๕๑๒ (๔) · ๒๕๑๓ (๒) · ๒๕๑๔ (๒) · ๒๕๑๕ (๓) · ๒๕๑๗ (๑) · ๒๕๑๘ (๒) · ๒๕๑๙ (๒) · ๒๕๒๐ (๒) · ๒๕๒๒ (๑) · ๒๕๒๓ (๒) · ๒๕๒๔ (๑) · ๒๕๒๕ (๒) · ๒๕๒๖ (๒) · ๒๕๒๘ (๑) · ๒๕๓๐ (๑) · ๒๕๓๒ (๑) · ๒๕๓๕ (๑)

ตารางเสียงทั้งหมด

เรียงตามเวลา · ชื่อชุดตามทะเบียนอยู่ใต้หัวข้อ (บอกว่ารายการนั้นเป็นเทศกาลอะไร) · ความยาวทุกช่องวัดจากไฟล์เสียงจริงด้วย ffprobe

พ.ศ. ๒๕๐๔–๒๕๑๙ ๒๖ รายการ · ๒๖ ชม. ๓๔ นาที

ชื่อชุดตามทะเบียนอยู่ใต้หัวข้อ

พ.ศ. ๒๕๒๐–๒๕๒๙ ๑๑ รายการ · ๘ ชม. ๕๘ นาที

ชื่อชุดตามทะเบียนอยู่ใต้หัวข้อ

พ.ศ. ๒๕๓๐–๒๕๓๕ ๓ รายการ · ๒ ชม. ๕๓ นาที

ชื่อชุดตามทะเบียนอยู่ใต้หัวข้อ

พ.ศ. ไม่ระบุวัน ๐ รายการ · —

ชื่อชุดตามทะเบียนอยู่ใต้หัวข้อ