ความรอดพ้นที่ปฏิบัติได้จริง — สะสางปัญหาของคนทีละเปลาะ
📖 อ่านฉบับเต็ม 📄 อ่านสแกนต้นฉบับคำบรรยายอบรมภิกษุนิสิตมหาวิทยาลัยมหิดล ณ โรงเรียนหิน ไหล่เขาพุทธทอง สวนโมกข์ พ.ศ. ๒๕๑๘ ชื่อเรื่องท่านแปลเองว่า "ความรอดพ้นที่ควรปฏิบัติได้" — คือเอาโมกขธรรมอันเป็นเป้าหมายสูงสุดมาประยุกต์ให้จับต้องได้ในชีวิตคนธรรมดา เริ่มจากปฐมนิเทศการพำนักในสวนโมกข์ แล้วเข้าเรื่อง "ปัญหาของคน" ว่าหลักสำคัญของพุทธศาสนาก็คือการสะสางปัญหาของคน ถ้าคนไม่มีปัญหา สังคมก็ไม่มีปัญหา
สองบทกลางเล่มตั้งคำถามที่ตรงใจคนสมัยใหม่: "ทำไมเราจึงไม่มีสติ" และ "ทำไมเราจึงไม่มีปัญญา" — ท่านชี้ว่าคนธรรมดาต้องอยู่ด้วยสติเป็นพื้นฐาน และ "ปัญญาที่พอดี ทันท่วงที มารวดเร็ว นั่นคือสติ" จากนั้นจึงต่อด้วยสัมมาทิฏฐิ จุดหมายปลายทางของคน เรื่องมายา จนถึงการครองชีวิตด้วยธรรม รวมทั้งคำเตือนไม่ให้เป็นทาสแม้แต่ของความดี
แม้แต่นิพพานท่านก็ดึงมาไว้ในชีวิตประจำวัน — ควบคุมไม่ให้เผลอ ไม่ให้โอกาสแก่กิเลส "มันก็จะเป็นนิพพานที่จริงยิ่งขึ้น เข้มข้นยิ่งขึ้น" จัดพิมพ์ด้วยทุนธรรมทานปริวรรตน์ เป็นธรรมโฆษณ์หมายเลข ๑๗ ค.