เทศน์หน้าศพสมเด็จพระวันรัต — ลักษณะน่าอัศจรรย์บางประการของนิพพาน

๒๒ สิงหาคม ๒๔๘๖ วัดมหาธาตุ · ตัวเล่มระบุว่าเป็นการกุศลสัตมวารที่ ๑๕ ไม่ใช่งานพระราชทานเพลิงศพ

หน้าเปิดบทในเล่ม นิพพาน ระบุโอกาสไว้ครบว่า ธรรมิกถาเรื่องนี้แสดงเป็นรูปธรรมเทศนา ในการกุศลสัตมวารที่ ๑๕ หน้าศพท่านเจ้าพระคุณสมเด็จพระวันรัต วัดมหาธาตุ วันอาทิตย์ที่ ๒๒ สิงหาคม ๒๔๘๖ และบอกด้วยว่าเมื่อนำมาพิมพ์ได้ตัดข้อความที่เป็นรูปเทศนาตามธรรมเนียมทั้งตอนต้นและตอนท้ายออก เหลือไว้แต่ใจความที่เกี่ยวกับพระนิพพานโดยเฉพาะ

⚠ ข้อควรบันทึกเรื่องลักษณะงาน: ปฏิทินชีวิต ๘๐ ปี เขียนว่างานนี้เป็น งานพระราชทานเพลิงศพ แต่ตัวเล่มระบุว่าเป็น การกุศลสัตมวารที่ ๑๕ คือพิธีบำเพ็ญกุศลรายเจ็ดวันครั้งที่ ๑๕ ซึ่งอยู่ในช่วงก่อนการปลงศพ · วันที่ตรงกันทั้งสองแหล่ง ต่างกันแต่ลักษณะงาน — ทะเบียนเหตุการณ์ของหอจดหมายเหตุแก้ให้ถือตามตัวเล่มแล้วเมื่อ ๗ กันยายน ๒๕๖๙

การที่พระวัยสามสิบเจ็ดจากไชยาได้รับนิมนต์แสดงธรรมหน้าศพสมเด็จพระวันรัต (เฮง เขมจารี) เจ้าอาวาสวัดมหาธาตุและสังฆมนตรี บอกได้ว่าชื่อของท่านเป็นที่รู้จักในวงการสงฆ์ส่วนกลางแล้วในเวลานั้น

เนื้อธรรมิกถาเดินตามแนวเดียวกับงานเรื่องนิพพานชิ้นอื่นของท่าน คือชี้ว่าเบญจขันธ์กลุ่มใดยังมีอวิชชาอยู่ภายใน ก็ยังมีอุปาทานยึดถือตัวเองว่าเรา และเบญจขันธ์ชนิดนั้น สัมผัสกับพระนิพพานไม่ได้ ส่วนเบญจขันธ์ที่อวิชชาตั้งอยู่ไม่ได้แล้ว จึงเหมาะพอสำหรับการสัมผัสกับพระนิพพาน และได้รับรสความเยือกเย็นของมัน

ธรรมิกถานี้พิมพ์รวมอยู่ในเล่ม นิพพาน ในชื่อบท ความน่าอัศจรรย์ของนิพพาน หน้า ๔๗ ร่วมกับเรื่องอื่นอีกห้าเรื่อง

กำลังโหลดรายละเอียด…