Buddhadasaน.8 อนุรักษ์โดย พุทธทาส อินทปัญโญ (๑) นอบนบพระรัตนตรัย [ ยานี ๑๑ ] นะโมนมัสการ พระจอมอารย์ภะคะวา เลิศล้ำในโลกา ทรงพระภาคย์เป็นอันงาม อะระหัตตัดกิเลส สมุจเฉทขาดจากกาม ไกลจากตัณหาสาม ฆ่าโลกธรรมแปดประการ สัมมาสัมพุทธะ ตรัสเป็นพระโพธิญาณ รู้ในชาติกันดาร เกิดเป็นทุกข์เป็นธรรมดา รู้ข้อปรนิบัติ เหตุจะตัดซึ่งทุกขา ดับชาติชรา พ้นมรณาถึงนิพพาน อะหังอันว่าข้า เจตนานมัสการ พุทโธท่านเบิกบาน ท่านตื่นแล้วพ้นจากภัย รอบรู้คุณและโทษ สั่งสอนโปรดสัตว์เวไนย ควรเราพึงเข้าใจ พระคุณท่านล้ำโลกา
น.9 ๒ ข้าไหว้คุณพระธรรม อันน้อมนำเกิดปัญญา ทรงไว้ในเกศา เป็นความชอบประกอบการ สิ่งไรเป็นความผิด ไม่คบคิดจิตเป็นพาล หนีร้อนผ่อนสำราญ หาความเย็นเป็นสุขใจ ชำระกองกิเลส ให้สิ้นเสร็จพ้นทุกข์ภัย ตัดบ่วงและห่วงใย เห็นจริงแน่อนัตตา ผู้ใดได้ชิมรส เห็นปรากฏในปัญญา เห็นด้วยใจอาตมา จำเพาะตัวที่ได้ทำ ปรนิบัติให้เห็นจริง เป็นยอดยิ่งอุปถัมภ์ มีคุณอันเลิศล้ำ ความเย็นแท้รู้แก่ใจ กายาวาจาจิต สุจริตด้วยเลื่อมใส ความผิดสิ่งอันใด จะบังเกิดนั้นไม่มี พระธรรมอันล้ำเลิศ อันประเสริฐสุดวิถี ทางเอกข้ามโลกีย์ จากหมู่มารผ่านพ้นภัย นมัสการคุณพระสงฆ์ ผู้จำนงพระวินัย พรหมจรรย์ท่านตั้งไว้ ตามโอวาทพระศาสดา สี่คู่แปดหมู่นั้น ย่อมถือมั่นในสิกขา ปรนิบัติตามธรรมา บริสุทธิ์พ้นไพรี ท่านอบรมประสมสร้าง ด้วยวาสนาของท่านมี ควรเราจงยินดี ระลึกถึงนมัสการ อริยะสาวะกะสังโฆ หน่อชิโนพุทธาจารย์ ท่านสลัดตัดสงสาร ขาดห่วงใยไม่ยินดี
น.10 ๓ นบเนื่องเป็นเรื่องมา ในศาสนาพระชินสีห์ จน มาถึงทุกวันนี้ เพราะท่านสั่งสอนเรามา ท่านแสดงแจ้งเหตุผล ให้ปุถุชนมีศรัทธา เห็นจริงในปัญญา มีคุณแท้แน่แก่ใจ ท่านนั้นเป็นแบบอย่าง ชี้หนทางให้เดินไป ทางธรรมทางวินัย แลทางศีลทางภาวนา สังโฆคุณอย่างนี้ ควรที่เราจะบูชา คิดถึงคุณท่านมา ยกมือไหว้ไม่เสียที ตั้งจิตจำนงตรง ต่อหมู่สงฆ์ให้จงดี รัตนะทั้งสามนี้ ควรที่เราจะรักษา. ธรรมที่ผิดมืดมิดให้คิดเห็น รู้ว่าเป็นพระพุทธเจ้าไม่เข้าหา พระมีอยู่รู้กับใจแต่ไรมา ควรหรือว่าพบพระพุทธไม่หยุดรู้ คำพระชินวรสั่งสอนสัตว์ จบจังหวัดโลกนี้ไม่มีคู่ พุทธังธัมมังสังฆังตั้งที่รู้ พระมีอยู่ในตัวทั่วทุกคน เมื่อเดิมที่รู้อยู่บ้างแต่ยังเขลา เพราะโง่เหง้ากำบังยังฉงน หลวงพ่อแนะแคะได้ไขยุบล กลับเข้าค้นดูหาพระปะที่รู้ อันพุทธะพระตรัสะรู้แท้ ในคำแปลว่าพระธรรมดำรงอยู่ พุทธังธัมมังสังฆังตั้งที่รู้ พิเคราะห์ดูโดยปัญญาว่าสิ่งใด. ฉันวางจิตคิดเสียใหม่ว่าเห็นยาก เห็นด้วยตาด้วยปากนั้นห่อนใช่ ถ้าปัญญาจักษุเห็นเด่นในใจ "จริงอยู่ในใจอยู่นอกบอกว่าทำ" สิ้นรักสิ้นรู้สิ้นครูสอน สิ้นนิวรณ์จึงจะถึงพระธรรมขำ
น.11 ๔ สิ้นบุญสิ้นบาปสิ้นหลาบจำ สิ้นเวรสิ้นกรรมสิ้นสุขทุกข์ แสนสงสารอัตตะโนพุทโธ่เอ๋ย ไม่รู้เท่าสังขารเลยมัวสนุก เป็นบ้าใจไม่พรากจากกองทุกข์ ควรจะฉุกใจตรองสักสองยาม ถ้าเห็นเที่ยงแล้วอย่าเสี่ยงหลีกหนีศูนย์ หนึ่งเป็นมูลบวกให้ทั่วทุกตัวสาม เห็นศูนย์แล้วไม่ต้องถามลูกทุกที ถ้าไม่เห็นศูนย์กลับไปค้นที่เอกตรี ธรรมนี้จำไว้ตรองให้ถูกนะท่านทั้งหลาย ให้เฉยเสียเถิดไม่เกิดไม่ตาย เฉยไม่ได้ร้อนใจจนตายนะท่าน ทั้งหลาย. งามอยู่ที่ผี ดีอยู่ที่ละ พระอยู่ที่จริง. (๒) อาการสามสิบสอง [สุรางคณางค์ ๒๘] เกศาว่าผม อย่าได้ชื่นชม ว่าผมโสภา เก้าล้านแสนเส้น ล้วนเป็นอนิจจา อย่าได้สงกา ว่าเป็นแก่นสาร โลมาคือขน งอกทั่วตัวตน เป็นขนสาธารณ์ เก้าโกฏิแสนเส้น มิเป็นแก่นสาร เวลาถึงกาล สาบสูญประลัย นขาคือเล็บ ยาวนักมักเจ็บ เพราะเล็บทั้งหลาย เปื่อยเน่าพุพอง เป็นหนองภายใน คนพาลเอาไว้ ย่อมเป็นกังวล