Buddhadasaน.7 ท่านทั้งหลาย จนถึงที่นี่ พอใจที่มาเยี่ยม, แต่ ยินดีในการที่ได้พบปะกัน ในระหว่างผู้ที่ทำงานโดยวัตถุประสงค์เดียวกัน. ท่านทั้งหลาย เป็นครู ทำหน้าที่ทำให้คนในโลก มีความรู้และสามารถ สร้างโลกให้เต็มไปด้วยสันติภาพ, อาตมาในฐานะสาวกของ พระพุทธเจ้า ก็มีหน้าที่อย่างเดียวกัน, คือทำหน้าที่ให้แสง- สว่างแก่โลก ในการสร้างสันติสุข ทั้งแก่ตนและผู้อื่น.
น.8 ๒ ครูทำหน้าที่เปิดประตูให้สัตว์ออกมาจากคอก แห่งความโง่หลง, แล้วนำวิญญาณของสัตว์ ให้เดิน ถูกทาง จนได้รับสิ่งที่ดีที่สุดที่มนุษย์ควรจะได้. ปัจจุบัน นี้ โลก กำลังหลงในความสุข ทางวัตถุ มีกิเลสท้วมทับจน ทำลายล้างกันเดือดร้อนด้วยสงคราม และผลสะท้อนจาก สงครามนานาชนิด ไม่สมกับที่จะเป็นโลกของมนุษย์เลย ....... ....... ...... เมื่อมนุษย์ยังไม่เจริญด้วยความเจริญ ทางวัตถุสมัย ใหม่ มนุษย์ในโลกยังมีความสงบสุข มีสันติภาพกว่านี้มาก เสียดายที่ว่าท่านอายุน้อยไป ; บางคนจะไม่ทันเห็นสันติภาพ หรือความสงบสุขของยุคนั้น, จะเห็นได้เป็นส่วนน้อยเพราะ จะต้องมีอายุตั้ง ห้าสิบ เจ็ดสิบ แปดสิบขึ้นไปแล้ว จึงจะเห็น เขาอยู่กันอย่างสันติภาพ สันติสุขในโลก คือ อิทธิพลของ ธรรมะยังมีอยู่ในหัวใจของคน. คนยังมีศีลธรรม เขาก็ยึดถือศีลธรรม มีเรื่องบาป มีเรื่องบุญ มีเรื่องพระเจ้า มีเรื่องศาสนา มีเรื่องธรรมะ พอมาถึงเดี๋ยวนี้เรื่องเหล่านั้นหายไป ; เรื่องความสุขทางวัตถุ
น.9 ๓ ทางเนื้อหนัง คือทางกิเลสนั่นแหละมันเข้ามาแทน ; คนก็ เป็นทาสของกิเลสมากขึ้น. ขอให้ท่านทั้งหลายยอมเสียเวลา เปรียบเทียบในข้อนี้สักหน่อย จึงจะเข้าใจปัญหาที่ว่ามานั้น. ....... ....... ....... เรื่อง เทคนิค นี้ก็เป็นเรื่องที่ดี, การใช้เทคนิคให้ถูก ต้องแก่กรณี ที่เรียกว่า เทคโนโลยี มันก็ดี, แต่แล้วเขาไม่ใช้ ไปในทางที่ส่งเสริมสันติภาพ ไม่ใช้ไปในทางสร้างความ สงบสุข ; แต่ใช้ไปในทางส่งเสริมกิเลส. วิชาเทคนิคก็ดี, การใช้เทคนิคก็ดี, ใช้กันไปในทางค้นคว้าผลิตสิ่งที่ ส่งเสริมกิเลส. เราจะสังเกตเห็นได้ว่า เมื่อสักแค่ห้าสิบปีมานี้แหละ วัตถุปัจจัยที่ส่งเสริมกิเลสมันมีน้อยกว่าเดี๋ยวนี้มาก. เดี๋ยวนี้ เครื่องเทคโนโลยีผลิตเครื่องที่ส่งเสริมกิเลสนั้นมาก : เรื่อง กินเรื่องอยู่ เรื่องหลับเรื่องนอน มันเป็นเรื่องที่เป็นทาส ของความเอร็ดอร่อยทางวัตถุ ทางเนื้อทางหนัง. อาตมามองเห็นเรื่องนี้อยู่ตลอดเวลา ในความ เปลี่ยนแปลง แล้วยังนึกว่า เรากำลังเดินไปสู่ความวินาศ