Buddhadasaน.369 ๒ สิ่งแรกที่จำต้องนำมาทำการเปรียบเทียบ ก็คือ ทั้งพระพุทธเจ้าและพระเยซูคริสต์ ล้วนแต่เกิดมาในโลกนี้ เพื่อทำสิ่งที่ยังพร่องอยู่ให้สมบูรณ์. พระเยซูคริสต์ได้ตรัสว่า "เรามิได้มาเพื่อยกเลิกคำสอนและบรรดาศาสดาอื่น ๆ เหล่านั้น แต่ เรามาเพื่อให้สำเร็จตามนั้น, " -(มัดธาย ๕/๑๗) และยังมีคำ ของยะซายาอันกล่าวถึงพระเยซูคริสต์อีกว่า "พระองค์จะทรง ประกาศการ พิพากษาระหว่างชาติต่าง ๆ พระองค์จะไม่ขันสู้ใคร , พระองค์จะไม่ส่งเสียงดัง, จะไม่มีใครได้ยินเสียงของพระองค์ตาม ท้องถนนหลวง, พระองค์จะไม่ทรงกระชากไม้อ้อแม้ที่หักแล้วให้ออก จากกันเป็นท่อน; พระองค์จะไม่ทรงบี้ไส้ตะเกียงที่เหลือแต่ควันกรุ่น ให้ดับสนิทลงไป. จนกระทั่งทรงนำความเป็นธรรมไปสู่ชัยชนะได้. ชาติต่าง ๆ จะฝากความหวังไว้ในพระองค์". - (มัดธาย ๑๒/๑๘- ๒๑). ข้อความนี้เห็นได้ชัดว่า : เป็นคำกล่าวที่มุ่งหมาย ครอบคลุมทั่วโลก หรือระหว่างนานาชาติ, สมตามที่ศาสนา เป็นของนานาชาติ มิได้เฉพาะชาติใด ดังนั้นขอให้ถือไว้ เป็นหลักตายตัวว่า คำกล่าวของพระเยซูคริสต์ หรือของศาสดา องค์ใดในคัมภีร์ ไบเบิลก็ตาม เป็นคำกล่าวที่มุ่งหมายเพื่อโลก ทั้งโลก มิใช่มุ่งหมายเฉพาะดินแดนปาเลสไตน์โดยเฉพาะ.