Buddhadasaน.19 ๑๒ วิญญาณอยู่เรื่อยไป ทรมาน ๆ อาจจะเจ็บไข้หรือจะตายก็ได้ ฉะนั้นจงอยู่อย่างไม่มีความหิวแม้ทางวิญญาณ มีสติปัญญา ควรทำอย่างไรก็ทำไป ไม่ต้องหวัง อย่าหวังดีกว่า ถ้าหวังเป็นหิว ทางวิญญาณ ถ้าเราไม่มีความหิวทั้งทางกายทั้งทางวิญญาณ คิดดูเถิดว่าจะมีความสุขสักเท่าไร จะมีความสุขอันไหนยิ่งไปกว่า ความสุขอันนี้ วิเวกทางกาย ทางจิต และทางวิญญาณ ทีนี้สิ่งสุดท้ายที่อยากจะให้สังเกต คือผลของความไม่หิว จะบอกถึงผลดี หรือประโยชน์ของความไม่หิว จะต้องขอร้อง ให้ท่านทั้งหลายได้ฟังแล้วจำคำพูดอีกคำหนึ่ง ซึ่งเป็นคำสำคัญ ที่สุดคือคำว่า "วิเวกะ" ในภาษาบาลี ภาษาไทยใช้ว่า "วิเวก" มีคำแปลตามตัวหนังสือว่า เดี่ยวหรือหนึ่งอย่างยิ่ง (utmost aloneness) วิเวกมีถึง ๓ ทาง คือ วิเวกทางกาย (physical) ไม่มีอะไรมารบกวน ทางกาย ทางวัตถุ วิเวกทางจิต (mental) ไม่มี emotion ใด ๆ มารบกวน เช่น ความรัก ความโกรธ ความ เกลียด ความกลัว และ อันที่ ๓ วิเวกทาง spiritual ไม่มี ความรู้สึกยึดมั่นว่าตัวตนว่าของตนมารบกวน มีวิเวก ต่างกันอยู่ถึง ๓ ชั้น ท่านต้องมีทั้ง ๓ ชั้นนี้ ถ้าหากท่านอยู่คนเดียว เพียงแต่ ไม่มีอะไรรบกวนทางกาย ถ้ายังมี emotion (อารมณ์) มารบกวน ก็ไม่เรียกว่าวิเวก ทีนี้ถ้า emotion ไม่รบกวนแต่ความรู้คิดนึกว่า มีตัวฉันมีของฉันรบกวนอยู่ ก็ยังไม่วิเวก ต้องไม่มีความรู้สึกว่า ตัวฉันว่าของฉันรบกวน แล้วก็จะไม่มีความหิวใด ๆ รบกวน ไม่