Buddhadasaน.12 ั่งสอนนั้น พึงถือเอาลักษณะเฉพาะของบุคคล โดยหลักเกณฑ์ต่าง ๆ กัน และแยกกันเป็นพวก ๆ ดังนี้ ( ๑ ) แบ่งตามเหตุการณ์ มี ๓ พวก คือ ๑. ผู้มีเหตุการณ์ตามปรกติวิสัย หรือเป็นอยู่ตามปรกติ ๒. ผู้มีความทุกข์ร้อน หรือมีปัญหาเฉพาะตน เป็นของเฉพาะหน้า ๓. บ้านเมืองที่กำลังอยู่ในภาวะคับขันกันทั้งหมด ( ๒ ) แบ่งตามวัยของบุคคล มี ๕ พวก คือ ๑. เด็กทารกที่กำลังนอนในเบาะ ( ซึ่งยังมองข้ามกันไปเสียโดยไม่เห็น ความจำเป็น ซึ่งที่แท้เป็นความจำเป็นที่จะต้องจัดให้ได้รับการแวด ล้อมหรืออบรมที่ถูกต้องยิ่งกว่าประเภทใดหมด ) ๒. เด็กนักเรียน ๓. คนหนุ่มสาว ๔. พ่อบ้านแม่เรือน ๕. ผู้เฒ่า ( ๓ ) แบ่งตามภาวะหน้าที่การงาน มี ๒๔ พวก ( เป็นอย่างน้อย ) คือ ๑. ประชาชนทั่วไป ๒. ข้าราชการพลเรือน ๓. ตำรวจ ๔. ทหาร ( มีอุดมคติที่ต้องได้รับการอบรมผิดจากตำรวจมาก จึงแยก ) ๕. นักเรียน ก. ชาย ( แยกรุ่น ) ข. หญิง ( แยกรุ่น ) ๖. ครู และผู้มีหน้าที่อบรมคนอื่นทุกประเภท ๗. กำนันผู้ใหญ่บ้าน ๘. นักโทษ หรือผู้ถูกกักตัว ๙. คนวัยคนองที่กำลังเกเร ไร้การอบรม ๑๐. นักศึกษาชั้นสูง คนเตรียมไปต่างประเทศ
น.13 ๘ ๑๑. ชาวต่างประเทศ ก. ที่ไร้การศึกษา ข. ที่มีการศึกษาสูง มีวัฒนธรรม ๑๒. ชาวต่างศาสนาที่เคร่งศาสนาของตนๆ ( แต่ต้องรับการอบรมด้วย ) ๑๓. พุทธบริษัทต่างนิกาย ๑๔. นักประพันธ์ ๑๕. กรรมกร ๑๖. ผู้มีอาชีพขัดต่อธรรมวินัย ๑๗. คนยากจน คนตกทุกข์ คนขอทาน ๑๘. คนพิการ คนมีโรคกรรม ๑๙. คนกำลังจะตาย คนเจ็บ คนจะถูกประหาร ๒๐. อุบาสกอุบาสิกาทั่วไป ๒๑. ภิกษุสามเณร ก. ทั่วไป ข. เจ้าคณะพระคณาธิการ ๒๒. เจ้าหน้าที่ทำการอบรมเผยแผ่ทุกประเภท ๒๓. กลุ่มชนที่กำลังตกอยู่ในภาวะฉุกเฉิน ( ๔ ) โดยสรุปรวบยอด มีเพียง ๓ พวก คือ ๑. พวกที่อยากจะฟังอยู่แล้ว ๒. พวกที่รู้สึกเย็นกลาง ๆ ๓. พวกที่ไม่อยากฟัง แต่ถูกเกณฑ์หรือยังคับมา ( ทั้ง ๓ พวกนี้ถ้ารวมคราวเดียวกันแล้ว ทำการอบรมยากอย่างยิ่ง อำนาจหรือทางมาแห่งความสำเร็จตามโครงการ ( โดยย่อ ) ความสำเร็จตามโครงการณ์ดังกล่าวแล้วข้างต้น อาจมีมาหรือต้องแสวงโดยทาง ดังต่อไป
น.14 ๙ (๑) อำนาจบังคับ (เช่นอำนาจกฎหมาย อำนาจเงิน ฯลฯ) (๒) ของล่อใจ และการเกลี้ยกล่อม 1 (๓) การสงเคราะห์บริสุทธิ์ หรือการทำให้เห็นใจให้บูชาขึ้นมาเอง (๔) ปฏิหาริย์ (การทำให้หลงนับถือทุกชนิด แม้ที่เป็นอย่างต่ำที่สุด ) (๕) การทำให้เลื่อมใส โดยการปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ (๖) การทำให้มองเห็นหรือเข้าใจ ในธรรมอันลึก ทั้งหมดนี้ มีรายละเอียดซึ่งจะต้องจำแนกออกไปตามสมควรแก่บุคคลและเหตุ การณ์ อันจะต้องพิจารณาเฉพาะเรื่อง เป็นพิเศษ * * * บุคคลผู้เกี่ยวข้อง และต้องประสานงาน งานเผยแผ่ของประเทศ จะมีผลสมบูรณ์และรวดเร็ว จะต้องอาศัยความเกี่ยว ข้อง ในการร่วมมือและประสานของบุคคลเหล่านี้ ซึ่งจะต้องใช้อำนาจและความสามารถ ของตนอย่างเต็มที่ คือ (๑) คณะรัฐบาลในส่วนกลาง ให้การริเริ่ม ให้โอกาส และให้อำนาจ (๒) เจ้าหน้าที่ของรัฐบาลในท้องถิ่น ให้ความพร้อมเพรียงร่วมมือที่แท้จริง (๓) คณะสงฆ์ส่วนกลาง ให้ความสนับสนุน ให้อำนาจ และโครงการณ์ (๔) คณะสงฆ์ท้องถิ่น ให้ความร่วมมืออย่างแท้จริง โดยทุกวิถีทางที่จะทำได้ (๕) ผู้เชี่ยวชาญฝ่ายวิชาการเผยแผ่ ให้ความรู้ ให้หลักการและวิธีการณ์ (๖) ผู้ทำการเผยแผ่ ให้การเสียสละอย่างแท้จริง (๗) ทายกให้ความสดวก (๘) หัวหน้าคณะบุคคลต่าง ๆ รู้สึกในความจำเป็นที่คนของตนควรจะได้รับการ อบรมเป็นประจำ ( ส่วนมากที่เป็นอยู่ กลับเห็นเป็นของน่ารังเกียจ )
น.15 ๑๐ (๙) บิดามารดา ให้ความร่วมมือด้วยความรู้สึกแท้จริง (๑๐) ศิลปิน เช่นนักประพันธ์ ให้ความช่วยเหลือ ให้ความร่วมมือในการ ที่จะให้การเผยแผ่บางอย่างมีความงามและความไพเราะ เท่าที่จะทำได้ (๑๑) หมอ แพทย์ ให้ความร่วมมือ ด้วยการแซกธรรมลงไปในงานในหน้า ที่ ตลอดถึงมีธรรมะชนิดที่แสดงว่าเป็นแพทย์ชาวพุทธจริง ๆ ( ที่กำลัง เป็นอยู่ส่วนมากเหมือนกับนายจ้าง ที่มึนซา หรือถึงกับโหดร้าย จนคน ไข้ต้องวิ่งไปพึ่งโรงพยาบาลมิชชั่นต่างศาสนา ก็ยังมี ) (๑๒) ครู อาจารย์ สามัญทั่วไป ให้ความร่วมมือ ด้วยการแซกศาสนาใน บทเรียนและการเป็นอยู่ ให้มากที่สุดที่จะทำได้ ( ที่เป็นอยู่ส่วนมาก แม้ ครูเอง ก็เกลียดการเป็นชาวพุทธ ) (๑๓) ผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ ให้ความร่วมมือในการช่วยทำการเผยแผ่ชั้น "ทำ ตัวอย่างในการทำสิ่งที่ดีและทำยากให้ดู ( คือหลักปฏิบัติ )" (๑๔) ผู้มีคุณธรรมสูงหรือพระอริยะเจ้า ช่วยทำการเผยแผ่ชั้น "มีความสุข ให้ดู" ( คือหลักปฏิเวธ ) (๑๕) ล่าม ( จะต้องมีเพียงพอ แก่การที่จะถ่ายธรรมะจากภาษาเดิมลงสู่ภาษา ต่าง ๆ ในปัจจุบันนี้ นับว่ายังไม่มี ) (๑๖) นักหนังสือพิมพ์ ให้การร่วมมือด้วยแซกธรรมลงในหน้าหนังสือเป็น ประจำ และเกียดกันสิ่งที่ยุวชนและคนทั่วไปไม่ควรได้ยินได้ฟัง ไม่ให้ ปรากฏในหน้าหนังสือของตน ด้วยการเสียสละที่แท้จริง ไม่เห็นแก่ได้ ( เพราะในสมัยปัจจุบันนี้ หนังสือพิมพ์เป็นสิ่งที่กำลังจูงวิญญาณของคน ในโลกยิ่งกว่าสิ่งใดทั้งหมด ) (๑๗) ผู้มีบริการการโฆษณาทั่วไป กระทั่งถึงบริษัทวิทยุกระจายเสียงที่ทำการ ส่งคราวเดียวทั่วโลก ให้ความร่วมมือโดยทุกวิถีทาง * * *