คริสตธรรม และ พุทธธรรม ตอนที่ ๑๒ — ๖. พระเจ้าในฐานะเป็นพระวิญญาณ

น.515 บัดนี้ เรา หาพบพระเยซูคริสต์ได้ครบแล้วทั้ง ๔ สถาน คือ พระเยซูคริสต์ในฐานะเป็นบุตรดาวิด ๑, พระเยซู คริสต์ในฐานะที่เป็นศาสดาในประวัติศาสตร์ ๑, พระเยซู คริสต์ในฐานะที่เป็นบุตรพระเจ้า ๑, และพระเยซูคริสต์ใน ฐานะที่เป็นพระเจ้าเสียเอง ๑, และเราสามารถรู้จักพระพุทธ- องค์ได้ในลักษณะ ๔ สถานนี้เช่นเดียวกัน. ๖. พระเจ้าในฐานะที่เป็นพระจิต หรือวิญญาณ. เมื่อจะกล่าวกันถึง พระเจ้าในฐานะที่เป็นพระจิต หรือวิญญาณแล้ว ข้าพเจ้าอยากจะขอร้องให้ทุกคนระลึกถึง ข้อความใน โยฮัน ๑/๑-๕ กันอีกครั้งหนึ่ง. ข้อความ นั้นมีว่า “พระคำมีอยู่แล้วตั้งแต่เดิมที, และพระคำนั้นได้อยู่

น.516 ๑๕๑ กับพระเจ้า, และพระคำนั้นเป็นพระเจ้า. พระองค์ (คือ พระคำ) ได้อยู่กับพระเจ้าตั้งแต่เดิมที ; สิ่งทั้งปวงได้ถูก สร้างขึ้นจากพระองค์ (พระคำ). ไม่มีอะไรที่สร้างขึ้นแล้ว เป็นสิ่งที่สร้างขึ้นได้โดยปราศจากพระองค์ (พระคำ). ใน พระองค์ (พระคำ) มีชีวิต, และชีวิตนั้นเป็นแสงสว่างของ มนุษย์. แสงสว่างนั้นส่องลงในความมืด และความมืดนั้น มิได้ครอบงำแสงสว่างนั้น ," ดังนี้. สิ่งที่เรียกพระคำ (The Word) หรือพระวจนะ นี้คืออะไรกันแน่. ข้าพเจ้าเข้าใจ ว่าพระคำนั้นเอง คือสิ่งที่เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า Spirit ที่มา แปลกันเป็นภาษาไทยว่า จิตหรือวิญญาณ, ซึ่งเป็นคำแปลที่ ทำให้คนไทยเข้าใจผิดต่อสิ่งนั้น เป็นอย่างยิ่ง, เมื่อเข้าใจผิด ต่อคำว่า spirit แล้ว ก็ย่อมเข้าใจคำว่าพระเจ้าในฐานะที่เป็น พระจิต หรือพระวิญญาณ ผิดไปอีกต่อหนึ่ง, คือทำให้มี ความหมายไปในทำนองที่เป็น consciousness หรือ soul ไปเสีย. สิ่งที่เรียกว่า พระคำ นั้นบ่งถึงชีวิต (life) และแสงสว่าง (light) อย่างชัดเจนอยู่ในข้อความแห่งโยฮันนั้น สิ่งที่เรียกว่า spirit นั้น มีความหมายของคำว่า life และคำว่า light อยู่อย่าง เต็มที่, ดังนั้นจึงไม่ใช่สิ่งที่เรียกว่าจิตหรือวิญญาณในภาษาไทย

น.517 ๑๕๒ ถ้าจะใช้คำว่าจิต หรือวิญญาณ ก็ตามก็ต้องให้ความหมายแก่คำ คำนี้เสียใหม่ ซึ่งมิใช่ความหมายที่ใช้กันอยู่ในภาษาไทยตาม ธรรมดา หรือแม้แต่ในภาษาบาลีซึ่งเป็นต้นกำเนิดของคำ สองคำนี้ในภาษาไทย. สำหรับ คำว่า The Word หรือพระคำ นั้น เห็น ได้ชัดว่าเล็งถึง ธรรมในฐานะที่เป็นกฎของธรรมชาติ หรือที่เรียกกันในพุทธศาสนาว่า "สัจจธรรม" นั่นเอง. สิ่งนี้ มีมาแล้วแต่เดิมที่, สิ่งนี้อยู่กับพระเจ้ามาแต่เดิมที, สิ่งนี้เป็น อันเดียวกับพระเจ้า, สิ่งนี้เป็นชีวิตและเป็นแสงสว่างของมนุษย์. ดังนั้นจึงเป็น spirit หรือใจกลางของทุกสิ่ง. สิ่งที่เป็นใจ กลางของทุกสิ่งนั้น ในพุทธศาสนาเรียกว่า "ธรรม" ไม่มี คำอื่นที่ดีไปกว่าคำคำนี้. ดังนั้นเมื่อกล่าวกัน ตามภาษา ธรรมดาแล้ว สิ่งที่เรียกว่า spirit นั้นก็คือ ธรรม ในพุทธ- ศาสนานั้นเอง, มีความหมายเป็นได้ทั้งชีวิต และแสงสว่าง พร้อมกันไปในคราวเดียว. ผู้ที่เชี่ยวชาญทางศัพทศาสตร์ (etymologist) ควรจะสอบสวนรากคำของคำว่า spirit ซึ่งอยู่ใน รูปของภาษากรี๊ก หรือละติน ดูกันเสียใหม่ เพื่อจะได้แปล คำว่า spirit นั้นออกมาเป็นภาษาไทยโดยถูกต้อง ทั้งโดยคำ