Buddhadasaน.11 ๔ ตามที่หิว เป็นปัญหาในโลกปัจจุบัน สมมติว่าเราได้เป็นเจ้าของโลกทั้งหมด universe หรือ จักรวาลทั้งหมดเป็นของเราคนเดียว ความหิวจะหมดได้ไหม จะ หยุดหรือยัง ให้ทุกคนลองคิดดูด้วยจิตใจของตนเองว่า ถ้าตน เป็นผู้ได้อย่างนั้นแล้ว ความหิวจะหยุดไหม หรือว่าจะต้องการ universe ที่ ๒ ที่ ๓ ที่ ๔ ต่อไปอีก ขอให้มองดูในข้อที่ว่า ความหิวเป็นอะไรก็ไม่รู้ เป็นสิ่งที่หยุด ไม่ได้ แล้วเดี๋ยวนี้ในโลกเราก็เจริญด้วยการศึกษา วิวัฒนาการ เพื่อจะผลิตสิ่งที่น่ารักน่าพอใจขึ้นไม่มีที่สิ้นสุด เดี๋ยวนี้โลกเรา กำลังตกอยู่ในหลุมลึกอันนี้ ที่จะสร้างสิ่งที่น่ารักน่าพอใจให้หิว ไม่มีที่สิ้นสุดอยู่ทุกวัน แล้วท่านทั้งหลายแต่ละคนนี้จะหาความสุข ได้ที่ตรงไหน ความพอใจเปลี่ยนไปได้เรื่อยตลอดชีวิต อยากจะเปรียบเทียบให้เห็นว่า ความหิวกับความพอใจนั้น มันเลื่อนขึ้นไปเรื่อย เด็กทารกเพิ่งคลอดมาก็มีความสุข เพราะได้ นอนในอ้อมแขนของแม่ ให้ความอบอุ่น ให้ดูดนม เด็กทารกก็ พอใจที่สุด มีความสุขที่สุด แต่พอโตขึ้นมา มันก็ไม่พอใจแล้วที่ จะนอนอยู่ในอ้อมแขนของแม่หรือดูดนม มันก็กินอาหารอย่างอื่น จนเด็กบางคนก็พูดว่าจะกินเนื้อสะเต๊ะให้หมดจาน แล้วก็จะไปขี่ บานประตูที่หมุนไปหมุนมาได้ทั้งวันเลย มีความสุขที่สุด เด็กทารก มันจะมาพอใจในความสุขของเด็ก ที่กินเนื้อสะเต๊ะหมดเป็นจาน ๆ ได้หรือไม่ มันก็เป็นไปไม่ได้