Buddhadasaน.27 อย่ากล้าเผยอพูด คืนวันเพ็ญเดือนหงายแจ่มคืนหนึ่ง มดง่ามแก่ตัวหนึ่งได้ ร้องเพลงชมความเด่นของดวงจันทร์ขึ้นดัง ๆ ว่า- หนอนไม่เห็นคูณ! ไส้เดือนไม่เห็นดิน! นกไม่เห็นฟ้า! ปลาไม่เห็นน้ำ! คนไม่เห็นโลก !! แต่ยังแถมเผยอพูดกันว่า ได้บรรลุ โลกุตตรธรรมด้วยกรรมฐานแบบนั้นแบบนี้ มีจิตพ้นจาก กิเลสดั่งดวงจันทร์พ้นจากเมฆดังนี้ นี่พระจันทร์จะว่าอย่างไร เอ่ย? พระจันทร์ได้หลบเข้ากลีบเมฆเสียทุกคราวที่ได้ฟังเพลง
น.28 ๒๗ บทนี้ เลยยังไม่ได้ตอบปัญหานั้นมาจนกระทั่งทุกวันนี้! นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : เมื่อทางฝ่ายอาจารย์เองก็ยัง ไม่รู้จักโลก แล้วก็สอนศิษย์ที่ยังไม่รู้จักโลกอย่างเดียวกัน ให้ ข้ามขึ้นสู่โลกุตตรภูมิได้กันเกร่อไปหมดนั้น ฝ่ายไหนจะอยู่ใน ฐานะที่น่าสมเพชกว่ากัน? และถ้านำไปเปรียบกับไส้เดือน ที่ยังไม่เผยอพูดว่าจะข้ามขึ้นจากโลกฝ่ายไหนจะน่าสมเพช ยิ่งขึ้นไปอีกหนอ? (คัดจากหนังสือพิมพ์ พุทธศาสนา ปี ๒๔๙๙ หน้า ๗๖)