Buddhadasaน.29 ๑๕ ล้วน ๆ ทีนี้อีกทางหนึ่ง แทนที่เขาจะพยุงปมเขื่องของเขาให้ กลับมาด้วยสุรา เขากลับกลบเกลื่อนความทรุดแห่งปมเขื่อง ของเขาด้วยการล้างชีวิตหญิงผู้นั้นเสีย เพราะเป็นมูลเหตุแห่ง การทำให้ปมเขื่องของเขาลดลงไป เขาจึงไม่กลัวกฎหมาย หรือ อำนาจของอะไรหมด เราจึงได้เห็นการฆ่าคนได้ง่าย ๆ เหมือน การตบยุงตัวหนึ่ง ก็ถ้าหากว่าในสันดานสัตว์ปราศจากปมเขื่อง หรืออัสมิมานะดังว่านี้ แม้เพียงชั้นที่หยาบ ๆ นี้เท่านั้น ก็จะ "เป็นสุขอย่างยิ่งเว้ย" จริงหรือไม่ท่านอาจมองเห็นเอง สิ่งที่พิเศษไปกว่านี้อีก ก็คือว่า สัญชาตญาณแห่งการ ชดเชยหรือกลบเกลื่อนการทรุดของปมเขื่องนี้ มีกำลังรุนแรง มาก ถึงกับทำอย่างไรเสียก็ต้องมีให้จนได้ เมื่อเอาโดยตรง ไม่ได้ ก็เอาโดยอ้อมค้อมออกไป เราจึงได้เห็นอาการที่เมื่อสัตว์ ตัวหนึ่ง ทำอะไรแก่สัตว์ตัวที่เขื่องกว่าตนไม่ได้ ก็หันไปไล่เบี้ย เอากับสัตว์ตัวที่เล็กกว่า ทั้งที่สัตว์ตัวนั้นไม่มีส่วนเกี่ยวข้องหรือ มีความผิดอะไรเลย และแม้นี้ก็เป็นมูลเหตุแห่งการประกอบ อาชญากรรมได้เท่ากัน เราจึงได้เห็นอาชญากรรมอันร้ายกาจ ที่ไม่มีความหมายอะไรแก่ใคร บางรายเกิดขึ้นอย่างไม่น่าจะ เป็นได้ เพียงแต่สัตว์ตัวหนึ่งมาปรากฏตัวอยู่ต่อหน้าต่อตา ในขณะ ที่สัตว์อีกตัวหนึ่ง ถูกทำให้ปมเขื่องของเขาลดลงไปโดยอำนาจ ของอะไรก็ตาม เท่านี้เท่านั้นก็สามารถทำให้สัตว์ที่เพียงแต่มา ปรากฏตัวอยู่เฉย ๆ นั้นถูกฆ่าตายก็ได้ คน ๆ หนึ่งอาจถูกตบหน้า หรือยิ่งกว่านั้นก็ได้ ด้วยเหตุที่เผอิญเขาแอบไปเห็นคนอีกคนหนึ่ง