Buddhadasa.org
หนังสือชุดธรรมโฆษณ์ › เล่มที่ ๘

ปฏิจจสมุปบาทจากพระโอษฐ์

"ผู้ใดเห็นปฏิจจสมุปบาท ผู้นั้นเห็นธรรม" — เล่มใหญ่ที่สุดสายจากพระโอษฐ์

พุทธทาสภิกขุธรรมโฆษณ์ เล่มที่ ๘พ.ศ. ๒๕๒๔๙๔๗ หน้าBIA-P.2.1/8 กล่อง 5
📖 อ่านฉบับเต็ม 📄 อ่านสแกนต้นฉบับ

📝 รีวิว / สาระสำคัญ

หนังสือรวบรวมพระพุทธภาษิตเรื่องอิทัปปัจจยตาในส่วนของปฏิจจสมุปบาทมาอย่างครบถ้วน ให้สมกับพระพุทธภาษิตที่ยกเป็นธงของเล่มว่า "ผู้ใดเห็นปฏิจจสมุปบาท ผู้นั้นเห็นธรรม, ผู้ใดเห็นธรรม ผู้นั้นเห็นตถาคต" คำปรารภย้ำว่าปฏิจจสมุปบาทคือเรื่องการเกิดและการดับแห่งความทุกข์ "เป็นเรื่องตัวแท้ของพุทธศาสนาโดยตรง"

เล่มนี้หนากว่าเพื่อนจนคณะผู้จัดทำต้องเขียนแถลงการณ์อธิบายว่า ทำไมเรื่องปฏิจจสมุปบาทจึงมากถึงอย่างนี้ จุดเด่นคือหมวดที่ยืนยันว่าปฏิจจสมุปบาทไม่ใช่ปรัชญาข้ามภพชาติอันไกลตัว แต่ "เกิดได้เสมอในชีวิตประจำวันของคนเรา" — ตั้งแต่ทารกที่โตพอจะยึดถือในเวทนา จนถึงพระดำรัสว่าทุกข์ที่ใครจะบัญญัติว่าตนทำเองหรือผู้อื่นทำให้ ล้วนต้องอาศัยผัสสะเป็นปัจจัยทั้งสิ้น

พิมพ์ครั้งแรก ๒๑ พฤษภาคม ๒๕๒๑ ฉบับในคลังเป็นการพิมพ์ครั้งที่สอง (๒๓ ตุลาคม ๒๕๒๔) ด้วยทุนลัดพลีธรรมประคัลภ์ นับเป็นเล่มคู่มือชั้นครูของประเด็นที่ท่านพุทธทาสถือว่าสำคัญที่สุดในการอธิบายพุทธศาสนาตลอดชีวิตของท่าน

🏷️ หัวข้อธรรมที่เกี่ยวข้อง

การละกิเลสกิเลสขันธ์ห้าความยึดมั่นถือมั่นความเห็นชอบความเห็นถูกต้องตัวกู-ของกูตัวตน-อาตมันรูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณสัมมาทิฏฐิสามัญลักษณะอนัตตาอนิจจัง ทุกขัง อนัตตาอัตตา
รีวิวเรียบเรียงจากไฟล์ OCR ต้นฉบับ · บัญชีตามระบบจดหมายเหตุ BIA-P.2.1 หอจดหมายเหตุพุทธทาส อินทปัญโญ